Asides

Ruimte voor de Ander

Tijdens de werkconferentie ‘Doorwerking slavernijverleden’ van de Raad van Kerken in Nederland eind juni in Utrecht, hield Erica Meijers, universitair docent Diaconaat aan de Protestantse Theologische Universiteit, een inleiding. Meijers lichtte toe waarom reflectie helpt om racisme en machtsongelijkheid te overwinnen. “Juist in de radeloosheid van het ongemak, kan de ruimte voor de ander ontstaan. Pas dan wordt echte ontmoeting mogelijk.”

 

Lees verder…

Ruimte voor de ander Meer lezen »

Rechten van de Mens ‘op ze Haags’

Dat de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van het grootste belang zijn, staat al genoeg op deze website van Haagse Verbindende Initiatieven te lezen. Dat hoeft hier geen verder betoog. Maar waarom moest er ook een plat-Haagse versie komen?

 

Haagse situaties

Zo’n 75 jaar oude tekst klinkt soms best gedateerd. Ook staan er her en der abstracte termen in. Daarom is het handig als de Verklaring te lezen is in een taal die de tekst dichter bij de lezer brengt. Dicht bij de Hagenaar en de Hagenees, én bij elke Nederlander die kan genieten van het plat-Haags van Jacobse & Van Es, Haagse Harry en Harrie Jekkers. Als de tekst ook nog eens is toegelicht met Haagse situaties, wordt helemáál snel duidelijk waar die Universele Verklaring over gaat.

 

Humor

Dat idee resulteerde in mijn Waaiâh met de Verklaring van de Rechten van de Mens op ze Haags. Lèsje vanwat wè metze alle mauge. In dat lèsje staan bij alle dertig artikelen voorbeelden van wat er fout gaat in Den Haag, van wat er nog te wensen is in de Hofstad, of gewoon grappige Haagse fenomenen die een glimlach van herkenning oproepen.

Want dat vind ik belangrijk: de Mensenrechten zijn ernstig genoeg, maar met alleen ernst komen we er niet. Er mag best een beetje gelachen worden, humor is immers een onontbeerlijk smeermiddel als je met elkaar op een goede manier probeert samen te leven.

 

Twee versies

Eerst maakte ik voor de organisatie Initiatives of Change een letterlijke vertaling van de dertig artikelen.

Daarna maakte ik een vrije versie op de manier zoals ik ook mijn Bèbel op ze Haags heb gemaakt. In die Bèbel staan veertig bijbelverhalen omgezet in het plat-Haags, vertaald naar Haagse situaties.

De vrije en uitgebreidere versie van de Verklaring, met sappige voorbeelden, is de Waaiâh. Die is uitgegeven bij Uitgeverij De Nieuwe Haagsche.

 

Te koop

Zowel de Bèbel op ze Haags als de Waaiâh met de Verklaring van de Rechten van de Mens op ze Haags. Lèsje vanwat wè metze alle mauge is te bestellen via www.denieuwehaagsche.nl.

Margot C.Berends, auteur

‘Haagse’ Mensenrechten Meer lezen »

De weg van de wraak

Israël kiest voor een totale vernietiging van Hamas. Begrijpelijk na de gruweldaden van 7 oktober. Maar vergeten wordt dat Hamas is ontstaan uit frustratie. Die gevoelens verdwijnen niet als Hamas verdwijnt. De situatie waarin we nu verkeren, doet me soms denken aan het Europa van honderd jaar geleden. Ook de NSDAP werd geboren uit frustratie. Het noodlottige gevolg was nazi-Duitsland. 
Ook dat had een oorzaak. Er was een reden waarom dit kon gebeuren. Het verdrag van Versailles had het Duitse volk zo gekleineerd na de Eerste Wereldoorlog, dat er wel een Hitler moest opstaan. Onrecht is een perfecte voedingsbodem voor haat. Godzijdank maakten de geallieerden na de Tweede Wereldoorlog niet dezelfde fout. Dankzij een politiek van verzoening en wederopbouw na 1945 groeide Duitsland uit tot een van de betrouwbaarste en meest vreedzame naties van Europa.



Terug naar Israel en Palestina. Ik begrijp de roep om wraak. Maar wraak lost niets op. Wraak is slechts de wieg van een nieuwe generatie terroristen, die nog gewelddadiger zullen zijn in hun streven naar de eliminatie van de staat Israël. Wat moet worden uitgeroeid is niet Hamas, maar de haat die Hamas heeft gebaard. De wortels van de haat moeten worden aangepakt. Zoals men anderzijds ook aan Palestijnse kant de politiek van de haat zal moeten verlaten. 
De weg van Lamech (‘zevenvoudig heb ik mezelf gewroken’) wordt al in de joodse Schrift getekend als een heilloze weg. In de Tora maakt ze plaats voor de proportionaliteit van het jus talionis: ‘oog om oog, tand om tand’. Dat is geen oproep tot wraak, maar tot een stellen van grenzen. Grenzen aan het geweld. De spiraal van haat werd ermee doorbroken. Nog weer later kwam daar in de joodse traditie (reeds in het boek Spreuken) de gedachte bij dat je ook je vijand goed moest behandelen. Dat gaat misschien wat ver als politieke weg, maar dat er sprake moet zijn van de-escalatie en proportioneel optreden met inachtneming van het oorlogsrecht lijkt me duidelijk. Verzoening moet de haat afremmen. Voortdurend. Sterker nog, alleen door de vijand als mens te zien komen we tot vrede. Sjaloom. Salaam
 
Karl van Klaveren
vrijzinnig predikant in Den Haag

De weg van de wraak​ Meer lezen »

Scroll naar boven